- Rehabilitacja
Prowadzona przez Salute nowoczesna koncepcja rehabilitacji polega na indywidualnej pracy z pacjentem podczas sesji terapeutycznej trwającej ok. 60min. Gwarancją uzyskania zamierzonych efektów, w możliwie najkrótszym dla danego schorzenia czasie, jest program terapii opracowany przez fizjoterapeutę indywidualnie dla każdego pacjenta. Program terapii to skumulowany zespół w ciągu jednorazowej sesji terapeutycznej optymalnie dobranych dla pacjenta.
)
)
)
)
Oparta na współczesnych światowych standardach w dziedzinie ortopedii i neurologii pozwala na uzyskanie bardzo dobrych efektów, popartych obiektywnymi wskaźnikami.
Masaże polegają na manipulacji miękkimi tkankami ciała – mięśniami, ścięgnami i wiązadłami, ma on przynieść złagodzenie bólów oraz rozluźnienie zbyt napiętych mięsni. Wyróżniamy masaże kosmetyczne, lecznicze, relaksacyjne.
Indywidualna praca z pacjentem, szeroka gama dostępnych zabiegów fizykoterapeutycznych, stosowanie nowoczesnych metod fizjoterapeutycznych, najnowszy dostępny sprzęt rehabilitacyjny – to najlepsza wizytówka naszego Zakładu. Wysoki poziom naszych usług rehabilitacyjnych tworzy zespół fizjoterapeutów, ciągle dbający o poziom swoich kwalifikacji poprzez czynny udział w szkoleniach, kursach specjalistycznych czy też kongresach z dziedziny rehabilitacji.
Obiektywizacja osiągniętych wyników terapeutycznych to ważna cecha, która nas wyróżnia spośród innych ośrodków rehabilitacyjnych. Nie przestajemy na zdawkowych określeniach „że pacjent czuje się lepiej”. Przed rozpoczęciem terapii fizjoterapeuta ocenia stan pacjenta prowadząc badania na potrzeby fizjoterapii w tym: podstawowy wywiad, zakres ruchu, siłę mięśniową, stan funkcjonalny. Takie badanie pomaga właściwie planować terapię i ocenić jej efekty w oparciu o obiektywne wskaźniki.
Szczególnie duży nacisk kładziemy na obiektywną ocenę propriocepcji, stabilności stawów oraz siły mięśniowej w warunkach dynamicznych.
Terapia manualna jest leczeniem dysfunkcji narządu ruchu przy pomocy rąk terapeuty. Metoda leczenia manualnego ma ponad 100 – letnią tradycję. Cieszy się popularnością w Stanach Zjednoczonych i Europie Zachodniej. Metoda ta jest skuteczna w leczeniu wielu przypadków zespołów bólowych np. dyskopatii, rwy kulszowej, bólów stawowych i mięśniowych, bólów głowy, migren, przy korektach wad postawy.
Fizykoterapia jest formą leczenia wykorzystującą bodźce fizykalne, takie jak: elektroterapię, światło terapię, ciepłolecznictwo, zimno lecznictwo, magnetoterapię, laseroterapię, ultradźwięki.
Hydroterapia jest metodą leczenia bodźcowego przez zewnętrzne stosowanie wody zimnej, chłodnej, ciepłej, należą do nich: masaż wirowy kończyn górnych i dolnych, podudzi, stóp. Wodolecznictwo korzystnie wpływa na układ krążenia, układ nerwowy, psychikę, narządy wydalnicze, gruczoły przewodu pokarmowego, przemianę materii, układ oddechowy, narządy ruchu.
Kinezyterapia to leczenie ruchem, zaliczamy: ćwiczenia bierne, czynno – bierne, w odciążeniu, czynne, z oporem, redresje (usuwanie przykurczów stawowych), wyciągi, ćwiczenia oddechowe, ćwiczenia relaksacyjne, pionizacja i nauka chodzenia, ćwiczenia ogólno kondycyjne, ćwiczenia gimnastyki porannej, ćwiczenia w wodzie stosujemy techniki kinezyterapeutyczne: PNF, Terapię manualną.
PNF jest to koncepcja która powstała w 1946 r w klinice kalifornijskiej. Polega ona m.ini. na postrzeganiu chorego w sposób całościowy, wykorzystując do terapii silne i zdrowe regiony ciała. PNF to cała gama ćwiczeń i działań obejmujących terapię na macie, naukę chodu, ćwiczenia mięśni mimicznych, a także pracę nad takimi funkcjami jak oddychanie, żucie i połykanie. W tej metodzie chory jest partnerem terapeuty, określa zakres i granice działania.
Terapia PNF jest bezbolesna i funkcjonalna, to znaczy zgodna z potrzebami ruchowymi zgłaszanymi przez chorego i wzorowana na naturalnych ruchach zdrowego człowieka. Ostatnie lata jeszcze silniej zaakceptowały ten aspekt terapii – praca nad funkcją to nie tylko ustalenia poczynione między pacjentem a terapeutą, to przede wszystkim dążenie do uzyskania w terapii sytuacji zadaniowej, w której chory może w bezpieczny sposób podjąć próbę odtworzenia funkcji.
Terapeuta poszukuje przyczyn problemów zgłaszanych przez pacjenta, jednak w realizacji celów wyznaczonych w terapii opiera się przede wszystkim na potencjalnie nie uszkodzonych bądź najsprawniejszych jego sfer ruchowych (najsilniejszych, bezbolesnych, o największym zakresie ruchu) i wykorzystuje je do pozyskiwania aktywności motorycznej w słabszych lub uszkodzonych obszarach narządu ruchu w oparciu o mechanizm irradiacji czyli przeniesienia pobudzenia. Takie planowanie terapii wymaga znajomości anatomii funkcjonalnej ciała ludzkiego oraz zasad biomechaniki i fizjologii skurczu mięśniowego.
Metoda zastosowana przez McKenzie w Nowej Zelandii w latach 50 –tych, jest jedną z najpowszechniejszych wykorzystywanych w chwili obecnej w przypadkach dolegliwości bólowych.
W metodzie wykorzystywane są najczęściej ćwiczenia wykonywane samodzielnie przez pacjenta, mobilizacja i manipulacja wykonywane przez terapeutę.
